UNSEEN photo fair 2016 // II

Ooit studeerde ik Literatuurwetenschap. Hierin bestudeer je de wereld door middel van literatuur. Literatuur is eigenlijk de microkosmos of bril waarmee je de wereld bekijkt. Het gaat dus veel verder dan bijvoorbeeld weten vanuit welk perspectief een verhaal is geschreven. Een roman vertelt je iets over de context waarin deze werd geschreven, het is een geschiedkundig document, reflectie van de Zeitgeist en beantwoordt vragen over maatschappij, politiek en identiteit. Vooral dat laatste vond (en vind) ik interessant. Want wat is identiteit? Wikipedia zegt het volgende: “Identiteit is de eenheid van wezen, volkomen overeenstemming en persoonsgelijkheid. Het beeld dat iemand van zichzelf heeft wordt zelfbeeld of zelfconcept genoemd. Er zijn bovendien verschillende soorten van het begrip identiteit te onderscheiden, zoals persoonlijke, genetische, sociale, culturele en nationale identiteit.” Deze fascinatie voor identiteit dat zoveel gezichten kent resulteerde uiteindelijk in mijn afstudeerscriptie waarin ik het begrip bestudeerde in werk van de Zuid-Afrikaanse auteur J.M. Coetzee. Om zijn romans te analyseren gebruikte ik de psychoanalyse die een bewonderenswaardige poging doet ‘identiteit’ te duiden. Na de literatuur kwam de cultuur. Ik begon aan een research master Cultuuranalyse die verderging dan literatuur en ook film, theater, fotografie etc. bestudeerde. Met andere woorden alles wat deel uitmaakt van ‘cultuur’. Niet heel […]

UNSEEN photo fair 2016 // 1

UNSEEN vierde dit jaar zijn vijfjarig jubileum en ik wilde er al vijf jaar naartoe, maar dat kwam er nooit van. Meestal ging ik ieder najaar naar de Buchmesse in Frankfurt en dat was altijd al weken van tevoren hectisch met afspraken maken, voorbereiding etc. Waarom er in het najaar zo veel evenementen zijn en in het voorjaar betrekkelijk weinig is beyond me, maar goed, dit jaar lukte het me dan eindelijk te gaan. Dit in de plaats van de VTWonen beurs , Meet the Blogger en de Dutch Design Week (die ik een jaartje oversla). Ik heb tenslotte een baby en ik kan (nog steeds) niet heksen al zou dat natuurlijk superhandig zijn. Quality over quantity zeg ik dus maar tegen mezelf. Zo nu en dan kies ik iets uit (een event, beurs of andere uitnodiging). Omdat ik dan niet de volgende dag weer naar iets anders ga, blijft dat leuk. Bovendien heeft het mijn onverdeelde aandacht. Ik kan bijvoorbeeld dus echt een gesprek met iemand voeren (hoezee!) of zoals vorige week vrijdag met aandacht de foto’s bekijken. Jongens, wat een luxe is dat! UNSEEN is een internationale fotobeurs gericht op de ontdekking van nieuw talent en nog niet eerder gezien […]

Boekentip: The List Vol. 1

Inmiddels ben ik 25 weken zwanger (van een meisje maar liefst) en komt er van heel veel woeste plannen voor AURORA weinig terecht. Ik heb een aantal projecten lopen, waar ik me nu volledig op richt en de rest van 2016 is bestemd voor mijn zwangerschap en bevalling. Ook probeer ik voor nog meer focus in de toekomst te zorgen door nu al een aantal business doelen te bepalen voor 2017. Hier heb ik een business coach voor in de hand genomen. De eerste sessie vond ik behoorlijk pittig omdat eruit naar voren kwam dat alle bezwaren (en beren op de weg) vooral in mijn eigen hoofd zitten. Ik ben, met andere woorden, zelf degene die de boel saboteert als het gaat om het verwezenlijken van mijn Grote Droom. Ehum. In ieder geval worden de drie pijlers van AURORA de komende tijd nog strakker vormgegeven: uitgeven, trends & spiritualiteit. Alles wat ik doe is dus te vangen onder een van deze drie pijlers (en er bestaat natuurlijk een gezonde overlap). Dit zal ik de komende tijd nog wat meer gaan uitwerken met vaste blogonderwerpen zoals boekrecensies (waarvan akte), praktische informatieblogs over uitgeven & schrijven, spirituele inspiratieblogs en blogs over interessante […]

Bloemencouture van Edwin Oudshoorn

September en oktober zijn waanzinnig drukke maanden. Ieder jaar weer. Er zijn beurzen, evenementen en alsof dat allemaal nog niet genoeg is, besluiten mensen dan ook nog jarig te zijn of nog iets anders leuks of interessants te organiseren. Het kan dus best aan je aandacht ontsnapt zijn dat Mooi wat bloemen doen (schrijf je trouwens onmiddellijk in voor hun nieuwsbrief!) in samenwerking met couturier Edwin Oudshoorn een prachtig concept hebben bedacht. In THE MANOR BLOOMS, een show van veertien lievelingsbloemen werd door middel van een tableau vivant aandacht gegeven aan de Lievelingsbloemcampagne waarbij je niet ‘zomaar een bloem geeft’. Is het resultaat niet prachtig? Hieronder is als eerste de blauwe hortensia te zien ook wel Hydrangea genoemd. In de woorden van Edwin Oudshoorn: “Deze bloem straalt uitbundige overvloed uit en daarmee dankbaarheid, gratie en schoonheid.” De hortensia is een van mijn persoonlijke favorieten, ook vanwege de blauwpaarse kleur. Gisteren gaf ik een trendpresentatie op de vakbeurs GrootGroenPlus en daar kreeg ik als dank toevallig (hoewel, toeval bestaat natuurlijk niet) een boek over de hortensia. En als de bloem inderdaad dankbaarheid en overvloed uitstraalt dan kan ik dat alleen maar beamen, want ik ervaar de laatste tijd veel overvloed en dankbaarheid. Ik ben […]

Uit de kast

Ik kreeg veel reacties op mijn vorige blogpost. Het was eigenlijk voor het eerst dat ik echt schreef over wat mij echt bezighield (op een dieper niveau) en de ‘vorm’ was anders dan in andere posts. Blijkbaar raakte dit een snaar. Bijzonder en ik vroeg me af waarom ik eigenlijk niet eerder op een dergelijke manier heb geschreven. Maar ook waarom ik dat nu ineens wel deed. De laatste vraag was makkelijk te beantwoorden: op vakantie vond ik de rust om me niet zo druk te maken over wat men denkt. Je weet wel: ‘men’. Alle mensen die zich niet voor je lijken te interesseren, maar toch precies weten waar je mee bezig bent. Mensen die een kant van jou kennen en denken dat ze je helemaal kennen. Mijn eigen innerlijke kritische stem die vindt dat een website vooral zakelijkheid moet uitstralen en niet teveel subjectief mag zijn omdat dit niet professioneel zou zijn. Dat soort argumenten. Zo had ik bijvoorbeeld bij het maken van mijn website gekozen voor een objectief gedistantieerde ‘stem’. Deels omdat ik wil benadrukken dat het in mijn bedrijf niet om mij gaat, maar om de boodschap en deels omdat ik veel samenwerk met mensen. Ik […]

De slash-generatie & de tennisbanen van Ward Roberts

De slash-generatie is de generatie van twintigers die zichzelf niet langer vereenzelvigt met een bepaald beroep of ‘hokje’. Ze definiëren zichzelf door middel van een / (slash). Ze zijn en-en in plaats van of-of. Ik behoor niet tot deze generatie. Ik ben nog grootgebracht vanuit het idee dat je een echt vak moest leren en een eenduidig persoon moest zijn. Als meerdere dingen je interesse hadden, kon dat alleen maar leiden tot een onprofessioneel ratjetoe. Dat vak zou je moeten redden van een onprofessioneel chaotisch bestaan. ‘Specialiseren’ was een toverwoord en met mijn eclectische natuur werd korte metten gemaakt. Best problematisch als je veel dingen interessant vindt. Dit probleem werd bijvoorbeeld zichtbaar toen ik een studie moest kiezen: zo studeerde ik kortstondig Levensbeschouwingen, Rechten en Nederlands voor ik mijn metiér vond in Literatuurwetenschappen gevolgd door Cultuuranalyse, maar achteraf gezien had ik evenzogoed kunnen kiezen voor een creatieve studie als bijvoorbeeld de ModeAkademie, Grafisch Vormgever (Willem de Kooning), Productontwerper, Interieurontwerper etc. Toen ik mijn literatuurscriptie moest schrijven ging dat over het filosofisch-psychologische begrip ‘identiteit’ en ik bestuurde psychoanalisten als Freud en Lacan. Thuis, mijn moeder is astrologe, maakte ik vroeg kennis met spirituele begrippen als reïncarnatie. In mijn tijd was de […]

Photography: Svjetlana Tepavcevic

I want to thank you all for your nice and positive feedback on the new site. I’m still working to change a couple of things, but ‘life is a work in progress’ as they say. In the meantime I’m happy to report I’m really busy! I’m working on a couple of assignments at the moment and on my second trend presentation. In scouring the internet for suitable imagery I came across these beautiful photographs by Svjetlana Tepavcevic of different types of seeds (do read her own motivation for this series at the bottom of this post). It made me think about seeds and seedlings and starting things small. Some small things grow out to be really big and that is my hope for Aurora. This time my trend presentation is about nature and specifically plants and our relation towards them now and in the future. It’s called: Me, my plant and I.  If you have any tips or suggestions having to do with plants, greenery in and around the house, new and exciting design having to do with plants, let me know! In other news I’m going to review trend books for the Dutch Future Society which I’m really excited about. Plus I […]

Photography: Anjès Gesink – Birds don’t cry

Birds don’t cry, small birdsuffering in a big city is a photography project and book by photographer Anjès Gesink in collaboration with André de Baerdemaeker, Ernest van der Kwast and Kees Moelike. It’s a book with portraits of birds that found their way to the Rotterdam bird sanctuary Vogelklas Karel Schot. The photo’s depict birds who are in need of a helping hand because they were in a difficult situation. They show the vulnerability of those small creatures that are totally surrendered to human hands and human mercy. They zoom in and allow us to look really close to these birds. How strange that these little beings still find their way in a big city and manage to survive and how sad that sometimes they don’t. These birds are a touch of innocence in an environment that can be brutal and in a way they also are meaningful for us as people living in that city. Because we are also vulnerable and the city can be alien for us too. Let’s look upon these small creatures a little more often and think twice before scaring away a pigeon. Beneath all the filth and sickness from the city there’s a shiny new bird that hopes to fly. […]

‘The Maybe’ – Tilda Swinton in MoMA

I love Tilda Swinton. I think she is the most ‘original’ person ever. She recently was in an art piece called The Maybe in MoMA, because, well nobody knows exactly why, but she probably felt like lying around in a glass box and call it: The Maybe (which is a beautiful poetic title). You can fill in your own story here. The museum’s statement read: An integral part of The Maybe’s incarnation at MoMA in 2013 is that there is no published schedule for its appearance, no artist’s statement released, no museum statement beyond this brief context, no public profile or image issued. Those who find it chance upon it for themselves, live and in real – shared – time: now we see it, now we don’t.”

Centenarians

I have said it before, but I have trouble with having a strong opinion about something. Just because I think subjectivity is at the root of everything and the world is just a stage on which you perform a role. If you’re a dramatic person all you will see is emotion, if you’re very analytical all you will notice is the logic behind things. Things are not about things, they are about the people who see them (and beauty is in the eye of the beholder). Truth is not about truth, it’s personal. So all we do is organize things and come up with our own personal stories. The interesting part is the part where the stories meet, where there is some sort of common ground. Today at Trendacademy one of the teachers said trendwatching is all about organizing. The story comes when you connect the dots. And then still, it’s your personal story because you’re doing the organizing. I think that’s very intriguing. In my search for suitable images for this week’s assignment with the theme ‘ageing population‘ these photo’s by Karsten Thormaelen caught my eye. He photographed women and men that had reached the respectable age of 100. His […]